4AD

Tej wytwórni – fanom Bauhaus, Dead Can Dance, Cocteau Twins czy Pixies – nie trzeba przedstawiać. 4AD dziś już osiągnęła status kultowej.

W 1979 roku dwóch pracowników sklepu z płytami – Ivo Watts-Russel i Peter Kent – zakłada wytwórnię o nazwie Axis Records. Sklep nazywa się Beggars Banquet i należy do niezależnej wytwórni muzycznej pod tą samą nazwą – podobnie jak nowo powstałe wydawnictwo. Od swojego pracodawcy autorzy projektu otrzymują 2000 funtów na dobry początek. Według umowy każdy zespół, który odniesie sukces pod szyldem Axis Records, ma następnie podpisać kontrakt z Beggars Banquet. Po wydaniu zaledwie czterech singli nazwa Axis Records zostaje zastąpiona enigmatyczną 4AD. Tak rozpoczyna się historia jednej z najbardziej wpływowych brytyjskich wytwórni muzyki niezależnej.

What I loved about the name 4AD was that it meant nothing. No ideology, no attitude. In other words, just music”.

—Ivo Watts-Russell

Nazwa 4AD miała być rzekomo skrótem od wypisanych na ulotce promującej wydawnictwo słów oznaczających nowy początek i postęp – „1980 FORWARD”. Z jakichś powodów rok 1980 zamienił się na 1984 (z czego pozostała cyfra 4), a słowo „FORWARD” zostało skrócone do „AD”. Tak czy inaczej tytuł „4AD” nie mówił początkowo nic słuchaczom płyt wydawanych przez małą i nieznaną wytwórnię. A pierwszym albumem, jaki pojawił się pod jej szyldem, był „In the Flat Field” młodego zespołu Bauhaus.

 

Niedługo potem na koncercie w Moonlight Club Ivo Watts-Russell poznaje członków postpunkowej kapeli The Birthday Party. W 1981 roku na rynku pod szyldem 4AD pojawia się „Burning Blue Soul” zespołu The The, a rok później – pierwsza płyta Cocteau Twins. Przebojem staje się wydany przez wytwórnię singiel „I Melt With You” grupy Modern English. Następne lata to odkrycie Dead Can Dance, X-Mal Deutschland i The Wolfgang Press. Gdy wytwórnia zaczyna kojarzyć się przede wszystkim z gatunkami takimi jak gothic rock, new wave, dream pop i post-punk, Watts-Russell wydaje albumy amerykańskiej formacji Pixies oraz Throwing Muses. Przełomowy jest klubowy singiel „Pump Up the Volume” grupy M/A/R/R/S, który osiąga pierwsze miejsce na brytyjskich listach przebojów.

 

Mimo że wytwórnia nigdy nie ograniczała się do wybranych gatunków, etykieta 4AD zaczęła kojarzyć się z konkretnym brzmieniem – na ogół mrocznym i melancholijnym. Rozpoznawalne stało się charakterystyczne logo zaprojektowane przez Vaughana Oliviera, którego Watts-Russell zaprosił do współpracy. O samym założycielu wytwórni (Peter Kent po roku współpracy otworzył własne wydawnictwo – Situation Two Records) wiadomo niewiele, choć to on jest autorem sukcesu wielu znakomitych zespołów. W 1994 roku przeżył poważne nerwowe załamanie, a w 1999 – sprzedał swoje udziały Beggars Group i zamieszkał na meksykańskiej pustyni, niedaleko Santa Fe. W tym czasie biuro 4AD przeniosło się już do Los Angeles. Wytwórnia działa do dziś. Jej historia po raz pierwszy została opisana w nieprzetłumaczonej na język polski książce „Facing the Other Way: The Story of 4AD” Martina Astora.

 

Warto wspomnieć jeszcze o autorskim projekcie Watts-Russella – This Mortal Coil. W 1984 roku zaprosił on wybranych przez siebie muzyków z wytwórni 4AD do nagrania płyty, która wydana została pod tytułem „It'll End in Tears”. O wszystkich kompozycjach, jakie znalazły się na albumie, decydował jego pomysłodawca. Jako że w katalogu wytwórni 4AD – jak chyba w żadnej innej – znalazło się wiele śpiewających kobiet, tak na tej płycie dominują żeńskie głosy. Utrzymana jest w delikatnym, dream-popowym klimacie i daje wyobrażenie o przynajmniej części z albumów promowanych przez kultową 4AD.

 

W swoim katalogu wytwórnia ma (oprócz wymienionych wyżej) m.in.: Clan of Xymox, Colourbox, Lush, The Breeders, Red House Painters, a z nowszych – Blonde Redhead, Scott Walker, TV on the Radio, Beirut, Bon Iver, The National i Tindersticks.

Oceń artykuł: Zaloguj się, aby móc oceniać zawartość.


Komentarze (0)

Pozostałe artykuły autora

Nieśmiertelny Bela Lugosi

W 1979 roku nieznana nikomu grupa Bauhaus nagrywa swój pierwszy singiel, a jego bohaterem jest węgierski ...

Rock post punk gothic rock dark wave

Where Did You Sleep Last Night – Nirvana i Leadbelly

Leadbelly – folkowy pieśniarz o wybuchowym temperamencie, którego kilkadziesiąt lat temu prasa ochrzciła mianem „śpiewającego skazańca”. ...

Rock Blues grunge folk nirvana mtvunplugged kurt cobain leadbelly

Lou Reed: Walk on the Wild Side

Nowojorska bohema lat sześćdziesiątych wypełniona była postaciami zwanymi drag queens. Do grona supergwiazd promowanych przez Andy'ego ...

Rock velvet underground lou reed jackie curtis alternative candy darling holly woodlawn andy warhol post punk

The Birthday Party – hałaśliwa przeszłość Nicka Cave'a

Scuzzy masterpiece (dosł. brudne arcydzieło) – tak jeden z krytyków określił album młodego, australijskiego zespołu The ...

Rock post punk

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Mieszanka ponuro-wybuchowa – rozmowa z Trupą Trupa

Wokół najnowszej, czwartej płyty zespołu Trupa Trupa, zrobiło się ostatnio bardzo głośno. Co ciekawe, „Jolly New ...

Rock postpunk trupa trupa psychodeliczny rock

Krótka historia Rowlanda S. Howarda

Grał w kilku zespołach, ale w żadnym niezbyt długo. Swój pierwszy przebój napisał w wieku 16 ...

Rock the birthday party crime and the city solution rowland s howard nick cave these immortal souls post punk

Muzyka Jima Jarmuscha

Kim byłby Jim Jarmusch, gdyby nie został jednym z najbardziej oryginalnych amerykańskich reżyserów? Odpowiedź w tym ...

Rock new wave Elektroniczna jarmusch SQÜRL ambient psychodeliczny rock punk

Słynne perkusistki

O perkusistach pisze się zazwyczaj niewiele. Ich rola w zespole przyćmiona zostaje często przez charyzmatycznego lidera. ...

perkusja Rock the white stripes velvet underground perkusistki

„God, I love this music. Isn’t it too dreamy?”. Muzyka Davida Lyncha

O muzyce w filmach Davida Lyncha powstają już książki. Jeden z najsłynniejszych amerykańskich reżyserów, jak chyba ...

Rock ambient david lynch pop electric

Trupa Trupa

Ich dwie płyty zdobyły bardzo dobre recenzje w rodzimej i zagranicznej prasie, cały czas pozostają jednak ...

Rock rock psychodeliczny noise Fugazi velvet underground alternative post punk

Blixa Bargeld – najpiękniejszy człowiek na świecie

O wokaliście Einstürzende Neubauten wiele już napisano. A jednak to wciąż mało. Były gitarzysta Nick Cave ...

Rock postpunk Elektroniczna Industrial einsturzende neubauten

Premiera płyty Jolly New Songs zespołu Trupa Trupa

27 października odbędzie się światowa premiera płyty Jolly New Songs, która ukaże się jako międzynarodowa kooperacja ...

Rock trupa trupa psychodeliczny rock

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

David Bowie i subkultura modsów

The Kon-Rads, The King Bees, The Manish Boys, The Lower Third – dziś niewiele osób pamięta ...

Rock Blues lata 60. david bowie mods bowie mod rock and roll

„Personal Jesus” Johnny’ego Casha

W 1989 roku ukazuje się siódmy album grupy Depeche Mode – „Violator”, a wraz z nim ...

Rock Blues depeche mode gospel country Elektroniczna johnny cash folk

Pozostałe artykuły

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

Wydarzenia

Muzyka

Artykuły użytkowników