„God, I love this music. Isn’t it too dreamy?”. Muzyka Davida Lyncha

O muzyce w filmach Davida Lyncha powstają już książki. Jeden z najsłynniejszych amerykańskich reżyserów, jak chyba żaden inny, wywarł ogromny wpływ na rzeszę muzyków. I sam nim został.

 „God, I love this music. Isn’t it too dreamy?” – wypowiada niespodziewanie w trakcie rozmowy z Donną Audrey Horne (w tej roli Sherilyn Fenn), po czym zaczyna tańczyć. Surrealistyczną muzykę z kultowego serialu „Miasteczko Twin Peaks” zna dziś już chyba każdy. Ale to nie jedyny film Davida Lyncha, w którym muzyka pełni tak ważną rolę. I nie jedyne jego filmowe dzieło, którego niepokojący, groteskowy klimat wywarł znaczny wpływ nie tylko na współczesną kinematografię, lecz także na niezliczoną liczbę muzyków. Nie przypadkiem jakiś czas temu powstała płyta „The Music of David Lynch”, na której grupa znanych artystów – m.in. Karen O, Duran Duran, Jim James, Lykke Li i Sky Ferreira – podczas koncertu z okazji dziesięciolecia istnienia fundacji założonej przez reżysera nagrała własne wersje utworów pochodzących z różnych filmów Lyncha lub z jego solowych płyt, które nota bene zdobyły bardzo dobre recenzje w muzycznej prasie. W filmach Lyncha pojawiają się słynni muzycy – by wymienić tylko Davida Bowie i Trenta Reznora. Ale najważniejsza jest współpraca reżysera z cenionymi kompozytorami, takimi jak – na pierwszym miejscu – Angelo Badalementi, a także Alan Splet i Marek Żebrowski.

 

Jeśli jakiś utwór pojawia się w obrazie Lyncha, jest już od niego nieodłączny. „Głowa do wycierania” – mocny debiut artysty z 1977 roku – to efekt współpracy reżysera z Alanem Spletem. Niepokojąca ścieżka dźwiękowa z pogranicza muzyki eksperymentalnej i industrialnej, zawierająca między innymi słynną piosenkę „In Heaven” Petera Iversa, według niektórych krytyków zapowiadała dark ambient i mogła zainspirować takie zespoły jak Cabaret Voltaire i Einstürzende Neubauten lub ambientowych twórców jak Tim Hecker.

 

Talent Lyncha do odkrywania zła ukrytego pod pokładami mieszczańskiej uprzejmości ujawnił się w nakręconym prawie dziesięć lat później filmie „Blue Velvet” (1986). Soundtrack do filmu zapoczątkował wieloletnią współpracę Lyncha z Angelo Badalamentim (m.in. „Twin Peaks”, „Zagubiona autostrada”, „Dzikość serca”). Podczas pracy nad ścieżką dźwiękową Lynch miał powiedzieć, że ma być z jednej strony „bardzo rosyjska, jak kompozycje Shostakovicha”, z drugiej – „szczególnie piękna, ale jednocześnie mroczna i odrobinę przerażająca”, co zapowiada nakręcone kilka lat później „Miasteczko Twin Peaks”. Co ciekawe, to tu po raz pierwszy śpiewa Julee Cruise, która wykona słynne intro do serialu.

 

David Bowie, Nine Inch Nails, Lou Reed, This Mortal Coil, Smashing Pumpkins, Rammstein, Angelo Badalamenti, Barry Adamson – to nazwiska artystów, których utwory znalazły się na ścieżce dźwiękowej do jednego z najdziwniejszych i najbardziej niezwykłych filmów Lyncha – „Zaginiona autostrada” (1997). W epizodycznych rolach wystąpili w nim Henry Rollins, Marilyn Manson i Twiggy Ramirez. Do pracy nad soundtrackiem reżyser zaprosił tym razem wokalistę Nine Inch Nails, Trenta Reznora. To chyba jedna z nielicznych ścieżek dźwiękowych, która wydaje się luźniej w porównaniu do innych związana z obrazem filmowym stworzonym przez Lyncha. 

 

Co jednak najciekawsze, David Lynch sam jest muzykiem – w ostatnich latach nagrał dwa docenione solowe albumy, określane mianem „modern blues” – „Crazy Clown Time” (2011) i „Big Dream” (2013), a także trzy płyty we współpracy z innymi muzykami („Polish Night Music”, „Lux Vivens” i „BlueBOB”). Pojawia się gościnnie na nagraniach innych zespołów – jak na przykład na płycie „Dark Night of the Soul” Danger Mouse i Sparklehorse – i udziela się aktywnie jako producent. Muzykę, którą komponuje – jest autorem tekstów, gitarzystą i wokalistą – określić można jako eksperymentalny rock z elementami muzyki elektronicznej lub nowoczesnego elektropopu. Jest ona taka, jak jego filmy – może nie tak dobra, ale momentami jest bardzo blisko.

 

Oceń artykuł: Zaloguj się, aby móc oceniać zawartość.


Komentarze (0)

Pozostałe artykuły autora

Where Did You Sleep Last Night – Nirvana i Leadbelly

Leadbelly – folkowy pieśniarz o wybuchowym temperamencie, którego kilkadziesiąt lat temu prasa ochrzciła mianem „śpiewającego skazańca”. ...

Rock Blues grunge folk nirvana mtvunplugged kurt cobain leadbelly

Nieśmiertelny Bela Lugosi

W 1979 roku nieznana nikomu grupa Bauhaus nagrywa swój pierwszy singiel, a jego bohaterem jest węgierski ...

Rock post punk gothic rock dark wave

Lou Reed: Walk on the Wild Side

Nowojorska bohema lat sześćdziesiątych wypełniona była postaciami zwanymi drag queens. Do grona supergwiazd promowanych przez Andy'ego ...

Rock velvet underground lou reed jackie curtis alternative candy darling holly woodlawn andy warhol post punk

The Birthday Party – hałaśliwa przeszłość Nicka Cave'a

Scuzzy masterpiece (dosł. brudne arcydzieło) – tak jeden z krytyków określił album młodego, australijskiego zespołu The ...

Rock post punk

4AD

Tej wytwórni – fanom Bauhaus, Dead Can Dance, Cocteau Twins czy Pixies – nie trzeba przedstawiać. ...

bauhaus indie 4AD ivo watts-russell new wave dream-pop post punk gothic rock

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Mieszanka ponuro-wybuchowa – rozmowa z Trupą Trupa

Wokół najnowszej, czwartej płyty zespołu Trupa Trupa, zrobiło się ostatnio bardzo głośno. Co ciekawe, „Jolly New ...

Rock postpunk trupa trupa psychodeliczny rock

Krótka historia Rowlanda S. Howarda

Grał w kilku zespołach, ale w żadnym niezbyt długo. Swój pierwszy przebój napisał w wieku 16 ...

Rock the birthday party crime and the city solution rowland s howard nick cave these immortal souls post punk

Słynne perkusistki

O perkusistach pisze się zazwyczaj niewiele. Ich rola w zespole przyćmiona zostaje często przez charyzmatycznego lidera. ...

perkusja Rock the white stripes velvet underground perkusistki

Muzyka Jima Jarmuscha

Kim byłby Jim Jarmusch, gdyby nie został jednym z najbardziej oryginalnych amerykańskich reżyserów? Odpowiedź w tym ...

Rock new wave Elektroniczna jarmusch SQÜRL ambient psychodeliczny rock punk

Trupa Trupa

Ich dwie płyty zdobyły bardzo dobre recenzje w rodzimej i zagranicznej prasie, cały czas pozostają jednak ...

Rock rock psychodeliczny noise Fugazi velvet underground alternative post punk

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

Blixa Bargeld – najpiękniejszy człowiek na świecie

O wokaliście Einstürzende Neubauten wiele już napisano. A jednak to wciąż mało. Były gitarzysta Nick Cave ...

Rock postpunk Elektroniczna Industrial einsturzende neubauten

David Bowie i subkultura modsów

The Kon-Rads, The King Bees, The Manish Boys, The Lower Third – dziś niewiele osób pamięta ...

Rock Blues lata 60. david bowie mods bowie mod rock and roll

Premiera płyty Jolly New Songs zespołu Trupa Trupa

27 października odbędzie się światowa premiera płyty Jolly New Songs, która ukaże się jako międzynarodowa kooperacja ...

Rock trupa trupa psychodeliczny rock

„Personal Jesus” Johnny’ego Casha

W 1989 roku ukazuje się siódmy album grupy Depeche Mode – „Violator”, a wraz z nim ...

Rock Blues depeche mode gospel country Elektroniczna johnny cash folk

Pozostałe artykuły

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

Wydarzenia

Muzyka

Artykuły użytkowników