Muzyka Jima Jarmuscha

Kim byłby Jim Jarmusch, gdyby nie został jednym z najbardziej oryginalnych amerykańskich reżyserów? Odpowiedź w tym przypadku jest prosta. Muzykiem.

„Filmy Jarmuscha mają tempo i rytm bluesa oraz jazzu” – napisał niegdyś krytyk filmowy z The New York Times, Vincent Canby. Zanim nazwisko Jima Jarmuscha stało się znane w kręgach osób zainteresowanych amerykańskim kinem niezależnym, przyszły autor „Inaczej niż w raju” był częścią muzycznej sceny skupionej wokół nowojorskiego klubu CBGB – gdzie grały wówczas najważniejsze zespoły wykonujące muzykę punk i new wave. We wczesnych latach osiemdziesiątych Jarmusch brał udział w projekcie Robina Crutchfielda – Dark Day, a w późniejszych latach – był keyboardzistą i jednym z wokalistów new wavowego zespołu The Del-Byzanteens, którego utwór „Lies to Live By” stał się niewielkim undergroundowym hitem w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Reżyser „Patersona” przez jakiś czas był także punkowcem, a pozostałości punkowego buntu znaleźć można w jego dewizie, której wierny jest do dziś – „Nie ufam mainstreamowi”.

 

Sukces filmów Jarmuscha w późniejszych latach nie oddalił go od muzyki. Już w pierwszych filmach w jego reżyserii występują muzycy wszelkiej maści – w tym John Lurie i Tom Waits jako skazańcy, którzy uciekają z mieszczącego się w Nowym Orleanie więzienia („Poza prawem”), Joe Strummer i Screamin' Jay Hawkins, grający nocnego portiera w podupadłym hotelu („Mystery Train”), a także Iggy Pop, Meg i Jack White oraz założyciel hip hopowej formacji Wu-Tang Clan, czyli RZA, którzy pojawiają się w kultowym filmie „Kawa i papierosy”.

 

„Dla mnie muzyka jest najczystszą z form. Jest jak inny język. Kiedy zaczynam pisać scenariusz, skupiam się na muzyce, która pobudza moje idee lub wyobraźnię”.

—Jim Jarmusch

Jarmusch wielokrotnie podkreślał znaczenie muzyki w filmach – nie tylko jego autorstwa. Jako jedną z głównych wad kina komercyjnego wskazywał nietrafiony soundtrack. Zgodnie ze słowami jego przyjaciela, Jozefa van Wissema, Jarmusch, gdy pisze scenariusz, ma w głowie konkretny utwór muzyczny. I tak „I Put a Spell on You” stał się motywem przewodnim w „Inaczej niż w raju”, tytuł filmu „Mystery Train” nawiązuje do piosenki śpiewanej przez Elvisa Presleya, a twórczość grupy Wu-Tang zainspirowała reżysera do napisania scenariusza „Ghost Dog”. Nie można zapomnieć o soundtracku do filmu „Dead Man” z Johnnym Deepem w roli głównej, który skomponował sam Neil Young. W hołdzie temu artyście Jarmusch nakręcił dokument „Year of the Horse”. Niedawno powstał także film dokumentalny o innym ulubionym zespole reżysera – The Stooges – o tytule „Gimme Danger”.

 

Ale najważniejsze na koniec. W ostatnich latach Jim Jarmusch powrócił do komponowania muzyki. We współpracy z holenderskim kompozytorem Jozefem van Wissemem nagrał płyty „Concerning the Entrance into Eternity” oraz „The Mystery of Heaven” (obie z 2012 roku). Założył także własny rockowy zespół – o tajemniczo brzmiącej nazwie SQÜRL. Grupa wydała dotychczas cztery minialbumy – EP 1, EP 2, EP 3 oraz najnowszy #260 nakładem wytwórni Sacred Bones. SQÜRL istnieje od 2009 roku, kiedy Jim Jarmusch, Carter Logan i producent Shane Stoneback wspólnie nagrali psychodeliczną muzykę do filmu „Limits of Control” (wówczas jako Bad Rabbit). Kilka lat później muzycy, już pod szyldem SQÜRL, razem z van Wissemem, skomponowali soundtrack do filmu „Tylko kochankowie przeżyją” (z niesamowitym coverem piosenki Wandy Jackson „Funnel of Love” otwierającym film).

 

Najnowszy minialbum zespołu – #260 – zawiera pięć utworów, na które składają się trzy nowe kompozycje i dwa remiksy – Antona Newcombe’a (Brian Jonestown Massacre) oraz grupy Föllakzoid. Singlem promującym płytę jest ciężki, elektroniczny „The Dark Rift”. W związku z pracą przy muzyce do filmu „Paterson”, SQÜRL na najnowszym albumie tym razem eksperymentuje z muzyką ambientową. Efekty wkrótce pojawią się na stronie zespołu.

 

 

Oceń artykuł: Zaloguj się, aby móc oceniać zawartość.


Komentarze (0)

Pozostałe artykuły autora

Nieśmiertelny Bela Lugosi

W 1979 roku nieznana nikomu grupa Bauhaus nagrywa swój pierwszy singiel, a jego bohaterem jest węgierski ...

Rock post punk gothic rock dark wave

Where Did You Sleep Last Night – Nirvana i Leadbelly

Leadbelly – folkowy pieśniarz o wybuchowym temperamencie, którego kilkadziesiąt lat temu prasa ochrzciła mianem „śpiewającego skazańca”. ...

Rock Blues grunge folk nirvana mtvunplugged kurt cobain leadbelly

The Birthday Party – hałaśliwa przeszłość Nicka Cave'a

Scuzzy masterpiece (dosł. brudne arcydzieło) – tak jeden z krytyków określił album młodego, australijskiego zespołu The ...

Rock post punk

4AD

Tej wytwórni – fanom Bauhaus, Dead Can Dance, Cocteau Twins czy Pixies – nie trzeba przedstawiać. ...

bauhaus indie 4AD ivo watts-russell new wave dream-pop post punk gothic rock

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Lou Reed: Walk on the Wild Side

Nowojorska bohema lat sześćdziesiątych wypełniona była postaciami zwanymi drag queens. Do grona supergwiazd promowanych przez Andy'ego ...

Rock velvet underground lou reed jackie curtis alternative candy darling holly woodlawn andy warhol post punk

Mieszanka ponuro-wybuchowa – rozmowa z Trupą Trupa

Wokół najnowszej, czwartej płyty zespołu Trupa Trupa, zrobiło się ostatnio bardzo głośno. Co ciekawe, „Jolly New ...

Rock postpunk trupa trupa psychodeliczny rock

Krótka historia Rowlanda S. Howarda

Grał w kilku zespołach, ale w żadnym niezbyt długo. Swój pierwszy przebój napisał w wieku 16 ...

Rock the birthday party crime and the city solution rowland s howard nick cave these immortal souls post punk

Słynne perkusistki

O perkusistach pisze się zazwyczaj niewiele. Ich rola w zespole przyćmiona zostaje często przez charyzmatycznego lidera. ...

perkusja Rock the white stripes velvet underground perkusistki

„God, I love this music. Isn’t it too dreamy?”. Muzyka Davida Lyncha

O muzyce w filmach Davida Lyncha powstają już książki. Jeden z najsłynniejszych amerykańskich reżyserów, jak chyba ...

Rock ambient david lynch pop electric

Trupa Trupa

Ich dwie płyty zdobyły bardzo dobre recenzje w rodzimej i zagranicznej prasie, cały czas pozostają jednak ...

Rock rock psychodeliczny noise Fugazi velvet underground alternative post punk

Blixa Bargeld – najpiękniejszy człowiek na świecie

O wokaliście Einstürzende Neubauten wiele już napisano. A jednak to wciąż mało. Były gitarzysta Nick Cave ...

Rock postpunk Elektroniczna Industrial einsturzende neubauten

David Bowie i subkultura modsów

The Kon-Rads, The King Bees, The Manish Boys, The Lower Third – dziś niewiele osób pamięta ...

Rock Blues lata 60. david bowie mods bowie mod rock and roll

Premiera płyty Jolly New Songs zespołu Trupa Trupa

27 października odbędzie się światowa premiera płyty Jolly New Songs, która ukaże się jako międzynarodowa kooperacja ...

Rock trupa trupa psychodeliczny rock

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

„Personal Jesus” Johnny’ego Casha

W 1989 roku ukazuje się siódmy album grupy Depeche Mode – „Violator”, a wraz z nim ...

Rock Blues depeche mode gospel country Elektroniczna johnny cash folk

Pozostałe artykuły

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

Wydarzenia

Muzyka

Artykuły użytkowników