Nieśmiertelny Bela Lugosi

W 1979 roku nieznana nikomu grupa Bauhaus nagrywa swój pierwszy singiel, a jego bohaterem jest węgierski aktor i najsłynniejszy odtwórca roli hrabiego Draculi – Bela Lugosi.

Słuchając genialnego utworu zespołu Bauhaus można wyobrazić sobie scenę rodem z dawnych horrorów. Na pogrzebie słynnego odtwórcy Draculi gromadzą się niewidzialne tłumy w czarnych pelerynach. Nietoperze opuszczają dzwonnicę, a w tle słychać powtarzające się słowa: Bela Lugosi’s Dead i rozchodzące się upiorne echo – undead, undead, undead. W zaciemnionym pokoju, w czarnej trumnie wypełnionej czerwonym aksamitem, wśród „umarłych kwiatów” leży on sam – słynny, mroczny Hrabia.

 

Bela Lugosi to postać kultowa. Jego wielka popularność, a potem powolny upadek zasługują na niejeden filmowy scenariusz. Cudzoziemiec, pochodzący z terenów ówczesnej monarchii Austro-Węgier, podbił Hollywood rolą hrabiego Draculi w klasycznym filmie Toda Browninga z 1931 roku. I am Dracula – wypowiadane z charakterystycznym, węgierskim akcentem, rozpoznawalne jest przez każdego wielbiciela czarno-białych opowieści o wampirach. W tamtym czasie – a często i do dzisiaj – nikt nie wyobrażał sobie Draculi inaczej niż we wcieleniu węgierskiego aktora. Elegancki strój, długa peleryna, czarne brwi, pomalowane na czerwono usta i wampirze zęby – przybyły z dalekich krajów Bela Lugosi był prawdziwym hrabią Dracula. Aż do czasów, gdy kilka lat po premierze filmu fabryka snów porzuciła masową produkcję horrorów. Zajęły się nimi niewielkie wytwórnie, przez co szybko zyskały miano filmów klasy B. W wielu z nich, aby uniknąć popadnięcia w finansowe tarapaty, zagrał Bela Lugosi (m.in. „Scared to death”, „Biały zombie”, „Zombies on Broadway”, „Wyspa doktora Moreau”, „Diabelski nietoperz”, „Porywacz ciał”, „Wilkołak” i in.). Lugosi – hollywoodzkie wcielenie hrabiego Draculi – w poszukiwaniu nowych ról opuścił swój zamek, ale nie mógł porzucić statusu aktora grającego wyłącznie w horrorach. Uzależniony od morfiny i będący na skraju schizofrenii według pogłosek utożsamił się ze swoją jedyną kultową rolą. To właśnie w tym – najgorszym dla niego okresie – zgłosił się do niego entuzjasta kina grozy, Ed Wood, najsłynniejszy „najgorszy reżyser wszech czasów” (a historię ich spotkania nakręcił w 1994 roku Tim Burton).

Heteroseksualny transwestyta Wood, mający niemal zerowy budżet na produkcję swoich filmów, zapomniany hrabia Dracula, czyli Bela Lugosi i Maila Nurmi, niegdyś gwiazda programu „Vampira Show” – wspólnie nagrali kilka filmów. Najsłynniejsze z nich to „Glen czy Glenda” i „Plan dziewięć z kosmosu”. Dziś trudno uwierzyć, że obie produkcje ich twórca nakręcił na poważnie. Filmy w reżyserii Eda Wooda nie pomogły dawnemu mistrzowi filmów grozy powrócić do Hollywood, a ekscentryczny reżyser, żyjący na skraju nędzy, zajął się produkcją filmów pornograficznych. Bela Lugosi w latach pięćdziesiątych umiera i zgodnie z życzeniem rodziny pochowany zostaje w stroju wampira. Dwie dekady później powstaje surrealny hymn na jego cześć, a legenda aktora odżywa w prawie dziesięciominutowym utworze wyśpiewywanym przez Petera Murphy’ego. Utwór zapoczątkowuje boom na rock gotycki.

„Bela Lugosi Is Dead. Stałem jak zahipnotyzowany i doszedłem do jednego wniosku: Peter Murphy powinien grać Draculę”.

—Tomasz Beksiński, relacja z koncertu w Pradze, 23 października 1998

Singiel nagrany został podczas sześciogodzinnej sesji w niewielkiej londyńskiej wytwórni Small Wonder. Tego samego dnia grupa zarejestrowała jeszcze cztery utwory: „Boys”, „Harry”, „Bite my hip” i „Some Faces”. Autorem tekstu do „Bela Lugosi’s Dead” był podobno gitarzysta David Jay, muzyki – Daniel Ash, który wpadł na pomysł, by spowolnić riff Gary’ego Glittera, gwiazdy brytyjskiego glam rocka. Monotonne, surowe brzmienie na początku utworu mocno pobudza wyobraźnię i buduje napięcie. Dopiero po paru minutach słychać dochodzący jakby z innego świata głos Petera Murphy’ego, o którym wiele lat później, słuchający wykonania utworu na koncercie w Pradze, Tomasz Beksiński napisze: „Peter Murphy powinien grać Draculę”. Niedługo po nagraniu singla zespół miał podpisać kontrakt ze słynną niezależną wytwórnią 4AD i nagrać swój pierwszy album – „In the Flat Field”. Wraz z wydaniem „Bela Lugosi’s Dead” rozpoczęła się ich kilkuletnia kariera.

 

„Bela Lugosi’s Dead” otwiera film „The Hunger” (pol. „Zagadka nieśmiertelności”) z Davidem Bowiem i Catherine Deneuve w rolach głównych.

Albumy studyjne:

„In the Flat Field” (1980, 4AD)

„Mask” (Beggars Banquet, 1981)

„The Sky's Gone Out” (Beggars Banquet, 1982)

„Burning from the Inside” (Beggars Banquet, 1983)

„Go Away White” (Bauhaus Music, 2008)

 

EPs:

Kick in the Eye EP (Beggars Banquet, 1982)

4AD (4AD, 1983)

The Singles 1981–1983 (Beggars Banquet, 1983)

Bauhaus E.P. (A&M, 1983)

 

Albumy koncertowe:

Press the Eject and Give Me the Tape (Beggars Banquet, 1982)

Rest in Peace: The Final Concert (Nemo, 1992)

Live in the Studio 1979 (Nemo, 1997)

Gotham (Metropolis, 1999)

This Is for When (Vinyl 180, 2009)

 

Kompilacje:

Bauhaus 1979–1983 (Beggars Banquet, 1985)

Swing the Heartache: The BBC Sessions (Beggars Banquet, 1989)

Crackle (Beggars Banquet, 1998)

Oceń artykuł: Zaloguj się, aby móc oceniać zawartość.


Komentarze (0)

Pozostałe artykuły autora

Where Did You Sleep Last Night – Nirvana i Leadbelly

Leadbelly – folkowy pieśniarz o wybuchowym temperamencie, którego kilkadziesiąt lat temu prasa ochrzciła mianem „śpiewającego skazańca”. ...

Rock Blues grunge folk nirvana mtvunplugged kurt cobain leadbelly

Lou Reed: Walk on the Wild Side

Nowojorska bohema lat sześćdziesiątych wypełniona była postaciami zwanymi drag queens. Do grona supergwiazd promowanych przez Andy'ego ...

Rock velvet underground lou reed jackie curtis alternative candy darling holly woodlawn andy warhol post punk

The Birthday Party – hałaśliwa przeszłość Nicka Cave'a

Scuzzy masterpiece (dosł. brudne arcydzieło) – tak jeden z krytyków określił album młodego, australijskiego zespołu The ...

Rock post punk

4AD

Tej wytwórni – fanom Bauhaus, Dead Can Dance, Cocteau Twins czy Pixies – nie trzeba przedstawiać. ...

bauhaus indie 4AD ivo watts-russell new wave dream-pop post punk gothic rock

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Mieszanka ponuro-wybuchowa – rozmowa z Trupą Trupa

Wokół najnowszej, czwartej płyty zespołu Trupa Trupa, zrobiło się ostatnio bardzo głośno. Co ciekawe, „Jolly New ...

Rock postpunk trupa trupa psychodeliczny rock

Słynne perkusistki

O perkusistach pisze się zazwyczaj niewiele. Ich rola w zespole przyćmiona zostaje często przez charyzmatycznego lidera. ...

perkusja Rock the white stripes velvet underground perkusistki

Muzyka Jima Jarmuscha

Kim byłby Jim Jarmusch, gdyby nie został jednym z najbardziej oryginalnych amerykańskich reżyserów? Odpowiedź w tym ...

Rock new wave Elektroniczna jarmusch SQÜRL ambient psychodeliczny rock punk

Krótka historia Rowlanda S. Howarda

Grał w kilku zespołach, ale w żadnym niezbyt długo. Swój pierwszy przebój napisał w wieku 16 ...

Rock the birthday party crime and the city solution rowland s howard nick cave these immortal souls post punk

„God, I love this music. Isn’t it too dreamy?”. Muzyka Davida Lyncha

O muzyce w filmach Davida Lyncha powstają już książki. Jeden z najsłynniejszych amerykańskich reżyserów, jak chyba ...

Rock ambient david lynch pop electric

Trupa Trupa

Ich dwie płyty zdobyły bardzo dobre recenzje w rodzimej i zagranicznej prasie, cały czas pozostają jednak ...

Rock rock psychodeliczny noise Fugazi velvet underground alternative post punk

David Bowie i subkultura modsów

The Kon-Rads, The King Bees, The Manish Boys, The Lower Third – dziś niewiele osób pamięta ...

Rock Blues lata 60. david bowie mods bowie mod rock and roll

Premiera płyty Jolly New Songs zespołu Trupa Trupa

27 października odbędzie się światowa premiera płyty Jolly New Songs, która ukaże się jako międzynarodowa kooperacja ...

Rock trupa trupa psychodeliczny rock

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

Blixa Bargeld – najpiękniejszy człowiek na świecie

O wokaliście Einstürzende Neubauten wiele już napisano. A jednak to wciąż mało. Były gitarzysta Nick Cave ...

Rock postpunk Elektroniczna Industrial einsturzende neubauten

„Personal Jesus” Johnny’ego Casha

W 1989 roku ukazuje się siódmy album grupy Depeche Mode – „Violator”, a wraz z nim ...

Rock Blues depeche mode gospel country Elektroniczna johnny cash folk

Pozostałe artykuły

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

Wydarzenia

Muzyka

Artykuły użytkowników