Słynne perkusistki

O perkusistach pisze się zazwyczaj niewiele. Ich rola w zespole przyćmiona zostaje często przez charyzmatycznego lidera. Ale jeszcze mniej wiadomo o perkusistkach. Meg White (The White Stripes) i Moe Tucker (Velvet Underground) – to początek listy kobiet, które na trwałe zapisały się w historii muzyki.

W jednym z wywiadów Bobby Gillespie – były perkusista The Jesus and Mary Chain i obecny wokalista Primal Scream – przyznał, że minimalistyczny styl grania na perkusji zaczerpnął od perkusistki Velvet Underground. U Moe Tucker podpatrzył jeszcze jedną rzecz – zwyczaj wykonywania utworu na stojąco. Prawdopodobnie to właśnie ona – jako pierwsza – wpadła na ten niekonwencjonalny pomysł. Bezpretensjonalna i znana ze swojej skromności Moe Tucker nie ukrywała nigdy, że jej celem była po prostu dobra zabawa, skąd być może wzięła się jej oryginalność. „Nie myślałam o tym, żeby zostać dobrą perkusistką. Po prostu dobrze się bawiłam”. Graniem na perkusji zainteresowała się w liceum, po obejrzeniu występu nigeryjskiego muzyka Babatunde Olatunjiego. Kiedy w 1965 roku dołączyła do The Velvet Underground, była najprawdopodobniej jedyną dziewczyną grającą na perkusji w całej Ameryce. W zespole wyróżniała się jeszcze pod jednym względem. Będąc religijną katoliczką, o dość purytańskich poglądach, grała w jednej z najbardziej rewolucyjnych i kontrowersyjnych kapel tamtych lat. Wystarczy wyobrazić sobie skromną, niczym nie wyróżniającą się dziewczynę o androgenicznej urodzie obok trzech ubranych na czarno facetów w okularach (i posągowej Nico), śpiewających o heroinie. Jednak to właśnie z Moe Tucker znany z trudnego charakteru i dużych wymagań Lou Reed przyjaźnił się do końca życia, darząc ją dużym szacunkiem, a jej nieco dziecięcy styl grania („grała na perkusji niczym dziecko walące w garnki i pokrywki”) nazywał genialnym. Moe Tucker pojawia się także w trzech piosenkach Velvet Underground jako wokalistka – „After Hours”, „The Murder Mystery” i „I'm Sticking with You”.

 

Jeśli przeprowadzić ankietę na temat znanych perkusistek, na pierwszym miejscu wśród najczęściej wymienianych na pewno znalazłaby się Meg White, która z Moe Tucker ma wiele wspólnego. Nieśmiała, często milcząca, cierpiała na napady lękowe związane m.in. z pojawianiem się na dużej scenie. Stanowiła przeciwieństwo charyzmatycznego wokalisty i zarazem gitarzysty The White Stripes, Jacka White’a. Ich historia jest powszechnie znana. Poznali się w restauracji, gdzie White pracowała jako kelnerka, odmawiając zdawania egzaminów na uczelnię wyższą. Po pewnym czasie wzięli ślub, a John „Jack” Gillis przejął nazwisko żony. Pewnego dnia pod wpływem impulsu Meg White dla zabawy zaczęła grać na należącej do Jacka perkusji, a on doznał olśnienia. „Jej gra była wyzwalająca i ożywcza. Było w niej coś, co otworzyło mi oczy”. Oboje podjęli decyzję o założeniu dwuosobowego zespołu, którego połowę stanowiła początkująca perkusistka. Podająca się za rodzeństwo, ubrana zawsze na czerwono, biało lub czarno para muzyków szybko podbiła lokalną scenę w Detroit, a wraz z ukazaniem się singla „Seven Nation Army” – zyskała międzynarodową sławę. Wraz ze wzrostem popularności na Meg White spadła fala krytyki. Jej styl grania na perkusji podzielił recenzentów. Jedni byli nim zachwyceni, inni – uważali jej sposób grania za zbyt prosty, mało finezyjny. „Meg White Drum Solo Maintains Steady Beat For 23 Minutes” – kpił jeden z nagłówków. Nie zmienia to jednak faktu, że dziś Meg White jest jedną z najbardziej oryginalnych i rozpoznawalnych perkusistek na świecie. „Myślę, że nie zdawała sobie sprawy, jak ważna jest dla zespołu, dla mnie i dla świata muzyki. Była zaprzeczeniem współczesnego perkusisty. Tak dziecięca, niesamowita i inspirująca” – powiedział Jack White już po rozpadzie zespołu (i małżeństwa).

 

Na tym lista perkusistek się nie kończy. Bobbye Hall przez wiele lat koncertowała z najlepszymi muzykami swoich czasów – by wymienić tylko Boba Dylana, Marvina Gaye’a, Arethę Franklin, Janis Joplin, Tracy Chapman, Steviego Wondera i The Doors. Usłyszeć ją można na „The Wall” Pink Floyd. Znana z wirtuozji Ruth Underwood, absolwentka muzyki klasycznej, przez wiele lat grała w zespole Franka Zappy – The Mothers of Invention. Warto wymienić także Sheilę Escovedo, perkusistkę Prince and The Revolution, Terri Lyne Carrington, która koncertowała z legendami muzyki jazzowej, takimi jak Dizzy Gillespie, Stan Getz, Herbie Hancock lub Lester Bowie lub Leah Shapiro – perkusistkę Black Rebel Motorcycle Club. Ciekawy jest przypadek Sandy West, która jako pierwsza założyła zespół hardrockowy składający się z samych kobiet lub Karen Carpenter (perkusja i wokal), tworzącej wraz ze swoim bratem bardzo popularny swojego czasu duet The Carpenters. Nazwiska znanych perkusistek można by jeszcze wymieniać, a miejmy nadzieję, że ich liczba z każdym rokiem będzie tylko wzrastać.

 

Oceń artykuł: Zaloguj się, aby móc oceniać zawartość.


Komentarze (0)

Pozostałe artykuły autora

Where Did You Sleep Last Night – Nirvana i Leadbelly

Leadbelly – folkowy pieśniarz o wybuchowym temperamencie, którego kilkadziesiąt lat temu prasa ochrzciła mianem „śpiewającego skazańca”. ...

Rock Blues grunge folk nirvana mtvunplugged kurt cobain leadbelly

Nieśmiertelny Bela Lugosi

W 1979 roku nieznana nikomu grupa Bauhaus nagrywa swój pierwszy singiel, a jego bohaterem jest węgierski ...

Rock post punk gothic rock dark wave

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Lou Reed: Walk on the Wild Side

Nowojorska bohema lat sześćdziesiątych wypełniona była postaciami zwanymi drag queens. Do grona supergwiazd promowanych przez Andy'ego ...

Rock velvet underground lou reed jackie curtis alternative candy darling holly woodlawn andy warhol post punk

The Birthday Party – hałaśliwa przeszłość Nicka Cave'a

Scuzzy masterpiece (dosł. brudne arcydzieło) – tak jeden z krytyków określił album młodego, australijskiego zespołu The ...

Rock post punk

4AD

Tej wytwórni – fanom Bauhaus, Dead Can Dance, Cocteau Twins czy Pixies – nie trzeba przedstawiać. ...

bauhaus indie 4AD ivo watts-russell new wave dream-pop post punk gothic rock

Mieszanka ponuro-wybuchowa – rozmowa z Trupą Trupa

Wokół najnowszej, czwartej płyty zespołu Trupa Trupa, zrobiło się ostatnio bardzo głośno. Co ciekawe, „Jolly New ...

Rock postpunk trupa trupa psychodeliczny rock

Krótka historia Rowlanda S. Howarda

Grał w kilku zespołach, ale w żadnym niezbyt długo. Swój pierwszy przebój napisał w wieku 16 ...

Rock the birthday party crime and the city solution rowland s howard nick cave these immortal souls post punk

Muzyka Jima Jarmuscha

Kim byłby Jim Jarmusch, gdyby nie został jednym z najbardziej oryginalnych amerykańskich reżyserów? Odpowiedź w tym ...

Rock new wave Elektroniczna jarmusch SQÜRL ambient psychodeliczny rock punk

„God, I love this music. Isn’t it too dreamy?”. Muzyka Davida Lyncha

O muzyce w filmach Davida Lyncha powstają już książki. Jeden z najsłynniejszych amerykańskich reżyserów, jak chyba ...

Rock ambient david lynch pop electric

Trupa Trupa

Ich dwie płyty zdobyły bardzo dobre recenzje w rodzimej i zagranicznej prasie, cały czas pozostają jednak ...

Rock rock psychodeliczny noise Fugazi velvet underground alternative post punk

David Bowie i subkultura modsów

The Kon-Rads, The King Bees, The Manish Boys, The Lower Third – dziś niewiele osób pamięta ...

Rock Blues lata 60. david bowie mods bowie mod rock and roll

Premiera płyty Jolly New Songs zespołu Trupa Trupa

27 października odbędzie się światowa premiera płyty Jolly New Songs, która ukaże się jako międzynarodowa kooperacja ...

Rock trupa trupa psychodeliczny rock

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

Blixa Bargeld – najpiękniejszy człowiek na świecie

O wokaliście Einstürzende Neubauten wiele już napisano. A jednak to wciąż mało. Były gitarzysta Nick Cave ...

Rock postpunk Elektroniczna Industrial einsturzende neubauten

„Personal Jesus” Johnny’ego Casha

W 1989 roku ukazuje się siódmy album grupy Depeche Mode – „Violator”, a wraz z nim ...

Rock Blues depeche mode gospel country Elektroniczna johnny cash folk

Pozostałe artykuły

Nico – historia muzy Andy'ego Warhola

Gwiazda Srebrnej Fabryki Andy’ego Warhola, muza, aktorka, modelka i wokalistka, która razem z zespołem Velvet Underground ...

Rock nico velvet underground lou reed postpunk aleternative folk

Kicking Against the Pricks, czyli co cover mówi o artyście

W karierze niemal każdego wielkiego artysty przychodzi taki moment, że zwraca się ku twórczości innych muzyków ...

Rock Blues gospel country dream-pop nick cave nick cave and the bad seeds

Wydarzenia

Muzyka

Artykuły użytkowników